วันเสาร์
6 พฤศจิกายน 2553

 

ออกจากบ้านประมาณ 10 โมง ครึ่ง  ขับรถไปสนามบินแฟรงค์เฟิร์ต

ถามว่าทำไมไม่บินจากดุสเซลดอร์ฟ . . . เพราะเครื่องที่ไปมันไม่มาลงไง 555+

ได้ยินคำร่ำลือมานานว่าสนามบินที่นี่ใหญ่  เบลว่าสุวรรณภูมิใหญ่กว่า  มึนกว่าเยอะเลยล่ะ

ส่วนเรื่องอื่นไม่รู้ไม่ชี้  เพราะเรามองเห็นแค่ความใหญ่!!!

 

99% ของคนที่รู้ว่าเบลบินกับสายการบินนี้  ต่างก็ไม่มีใครรู้จัก ฮ่าๆ

บินๆไปเหอะ  ถ้าถึงเหมือนกัน และที่สำคัญไม่ได้จ่ายเอง

 

โหลดกระเป๋าเสร็จก็เดินสำรวจสนามบิน

 

 

จบลงที่ MC  ใกล้ๆมีที่ให้ลิงเล่นด้วย

 

เตรียมพลังก่อนขึ้นเครื่อง

 

น้องน้ำตาลก็มาด้วย  ^^

 

ตรงนี้เขาเรียก boarding ป่ะ  ที่ตรวจพาสปอร์ตอ่ะ   ถามจริงๆ หนูไม่รู้ ฮ่าๆ

 

คันนี้จะ duty free ด้วยป่ะ

 

แวะซื้อเบอร์เกอร์คิงไว้กินบนเครื่อง

 

ฝนตก (บอกทำไม)

 

คนน้อยมาก  มีหนุ่มนั่งเล่นกีตาร์เบาๆ

 

โกโก้ของแม็กซี่กับน้องน้ำตาล

 

จะไปกับหางเขียวนี่แหละ

 

20101106_001.jpg

วันนี้ใส่ไรไม่รู้  รองเท้าไม่เข้ากับชุดเลย -*-

 

เข้าเกทแล้วนั่งรออยู่นานเป็นชั่วโมง

 

ชอบเครื่องลำเล็กแบบนี้อ่ะ  เพราะถึงไม่ได้ที่นั่งริมหน้าต่าง  ก็ยังมองเห็นด้านนอกได้

 

 

 

 

20101106_001.jpg

 

20101106_001.jpg

 

16:44 พร้อมล่ะนะ!!!

 

20101106_001.jpg

บินโลดดดด

 

 

20101106_001.jpg

ลิงอึด  ไม่หลับไม่นอน

 

อาหารที่เบลไม่แตะเลย

 

อันนี้เป็นถั่วลันเตา  มันบด และก็เนื้อเปื่อยๆ  เบลก็เล็มๆกินแค่เนื้อ

 

 

เกือบๆ 4 ทุ่ม   เวลาเยอรมัน (เวลาที่เติร์กประมาณเที่ยงคืน)

 

20101106_001.jpg

ลิงหลับไปได้แค่ 2 ชั่วโมง  ตื่นมาก็งี่เง่าตามประสา

คงถูกใจโฮสต์ล่ะ  ลูกงี่เง่าแล้วชอบอ้างว่าง่วงนอนๆ

  คราวนี้มันง่วงจริง  งี่เง่าจริง  ก็ดูกันเองนะคะ

 

 

 

สนามบินที่ดูยังไงก็เหมือนสถานีขนส่ง เหอๆ

 

 

มีห้องให้นั่งรออยู่แค่ 2 ห้อง  บรรยากาศก็เหมือนตอนนั่งรอรถอยู่ขนส่งเชียงราย 555+

 

ร้านขายของที่ระลึกร้านเดียวที่มี

 

20101106_001.jpg

ดูหน้าสิ  เวลาแบบนี้ล่ะแม่อยากเตะให้กลิ้ง

 

ตั๋วอันใหม่

 

ดิ้นจนถุงเท้ากระจาย

 

20101106_001.jpg

แต่เมื่อ . . .

20101106_001.jpg

ได้กินไอติม

 

ก็ชิลๆ

 

นั่งรอเปลี่ยนเครื่องประมาณ ชั่วโมงกว่าๆ ก็ไปต่อ

 

อาหารอีกมื้อ   เนื้อเปื่อยๆตามเคย  จืดๆ เค็มๆ เกือบคาว  แต่ก็พอกินได้

 

 

 

ดูจอ

 

ดูพื้น . . . กัลกัตตา, รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย

ขอบอกว่าเบลอึ้งทึ่งกับแม่น้ำที่แยกเป็นสายเล็กสายน้อยนี่อย่างแรง

เหมือนฝัน  เหมือนตายแล้วเจออีกโลก ไม่เว่อร์จริงๆนะ

 

ใกล้ถึงไทยล่ะนะ

 

20101106_001.jpg

 

20101106_001.jpg

หน้าแบบนี้ก็อยากถีบให้ติดหน้าต่าง

 

 

20101106_001.jpg

"เบลเราถึงไทยแลนด์กันแล้วนะ"  ^^

 

ไม่ได้เว่อร์  แต่น้ำตาเกือบไหล จริงๆ  T-T

 

ตอนลงจากเครื่องกะโทรหาเกมส์กับพี่ปุ้ย  เพราะนัดให้มารับ  แต่เบอร์ D-tac ที่มีดันใช้ไม่ได้

เคืองมากทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ เมลล์ไปถาม call center แล้วว่า  ขอให้ใช้ได้เลยตอนถึงสนามบิน

เขาก็ตอบมาว่า  ซิมเบลยังมียอดเงินเหลือ  ถึงไทยแล้วก็ใช้ได้เลย  โมโห!!!

 

ไปเอากระเป๋าไรเสร็จ  ก็เดินมาเรื่อยๆ  โฮสต์แลกตังค์  เบลกด ATM โอนตังค์เข้าซิม 1-2-call

พอโอนเสร็จ ก็หันไปเห็น พี่ปุ้ยกับเกมส์ยืนรออยู่  -*- นัง 2 คนนี่เห็นเบลแล้วแต่ไม่ยอมเรียก

 

อิบ้าาาา

  

Comment

Comment:

Tweet

เย้ๆ ถึงเมืองไทยแล้ว big smile

สายการบินนี้เราคงไม่ขึ้นล่ะ ขอบคุณที่ให้ข้อมูลนะ 55+